خبرخوان جام نیوز
|
پنج شنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۷ الخميس ٧ صفر ١٤٤٠ Thursday, October 18, 2018
 
کد خبر: 261150
نظرات: 0
تاریخ مخابره : ۱۳۹۲/۰۹/۱۶ - ۲۱:۵۲
کلماتی که ماندلا به آنها جان می‌بخشید+ عکس
ماندلا کلماتی که ماندلا به آنها جان می‌بخشید+ عکس
به این مطلب امتیاز دهید
0% 100% بازدید

 

به گزارش سرویس بین‌الملل جام نیـوز به نقل از بی بی سی، نلسون ماندلا برای جان بخشیدن به اهدافش توانایی بی نظیری در استفاده از کلمات داشت. این قدرتمندترین سلاح او در مبارزه اش برای برابری سیاهان بود.در زیر بعضی از تاثیر گذارترین جملات او آمده است.


در پایان سه ساعت سخنرانی دفاعیه در دادگاهش در سال ۱۹۶۴ به اتهام خراب کاری و خیانت به وطن

 

" من علیه حکمرانی مطلق سفیدها جنگیدم، و علیه حکومت مطلق سیاهان. برای خودم آرمانی ساخته ام از جامعه ای آزاد که در آن همه آدم ها با هم در هماهنگی و با فرصت های برابر زندگی می کنند. این آرمانی است که امیدوارم آنقدر زندگی کنم که به آن برسم. ولی اگر نیاز باشد، این آرمانی است که حاضرم برایش بمیرم."

 

نامه ای از جزیره روبن در آوریل سال ۱۹۷۱

 

گاهی حس می کنم قلبم دارد از تپش می ایستد. گاهی که قلبم پر از اشتیاق می شود، می خواهم مثل سال ۱۹۳۵، یک بار دیگر در آب های اومباشی آب تنی کنم.

 

از زمان روزهای زندانش در جزیره روبن

 

ممنوعه ترین قسمت زندانی بودن در انفرادی به سر بردن است. نه هیچ پایانی هست، نه هیچ آغازی. خودت هستی و ذهنت که شروع می کند به فریب دادنت. می پرسد که تجربه ات خواب بوده یا واقعیت؟ ذهن همه چیز را به پرسش می کشد. آیا تصمیم درست را گرفته ای؟ بهایی که می پردازی ارزشش را دارد؟ در سلول انفرادی سوال ها تو را در دام خود گرفتار می کنند.

 

اما بدن انسان ظرفیت زیادی برای همگون ساختن خودش با شرایط دارد. می تواند غیر قابل تحمل ها را تحمل کند. زمانی که جسمت آزمایش می شود، باید روحت را قوی نگه داری. عقیده راسخ، راز جان به در بردن از دشواری و محرومیت است. حتی اگر شکمت خالی است، روح تو می تواند متعالی باشد.

(از کتاب زندگی نامه نلسون ماندلا، راه دشوار آزادی)

 

پیامی که توسط دخترش زینزی در تظاهرات سوتو در سال ۱۹۸۵ خوانده شد

 

 

" به نام قانون، با من مثل مجرم رفتار می کنند. نه به خاطر آنچه انجام داده ام، بلکه به خاطر آنچه برایش ایستاده ام، به خاطر وجدانم. هیچ کسی با ادراک درست چنین زندگی را انتخاب نمی کند، ولی زمانی فرا می رسد که بشر را از حق زندگی عادی اش منع می کنند. زمانی که او باید زندگی یک قانون شکن را تجربه کند، فقط چون دولت تصمیم گرفته است برای آنچه خودش حکم کرده، قانون را به کار گیرد.

 

در هر جای این کشور می پرسند آیا از لحاظ سیاسی درست است که موعظه صلح و مبارزه بدون خشونت کرد. آن هم وقتی با دولتی سرو کار داریم که رفتار وحشیانه اش باعث درد و رنج خیلی از آفریقایی ها شده است. من نمی توانم و چنین توصیه ای هم نخواهم کرد؛ آن هم زمانی که من و شما، ما مردم آزاد نیستیم. آزادی من و شما نمی تواند از هم جدا باشد. من دوباره برمی گردم.

 

توصیف روز آزادی اش از زندان در سال ۱۹۹۰

 

 

دوربین ها شروع به کار کردند مثل حرکت گله ای از چهار پایان آهنی. مشتم را بلند کردم. فریادی در فضا بلند شد. برای بیست و هفت سال قادر نبودم این کار را بکنم. موجی از قدرت و شادی به سراغم آمد.

( از کتاب راه دشوار آزادی)

 

در مورد تجربه پدری

 

 

فکر می کنم یک سری چیزها را در زندگی ندیدم، احساس درد می کنم که نتوانستم وظایفم را به عنوان پدر و شوهر برای همسر و فرزندانم انجام دهم.

به نظر می رسد سرنوشت مبارزان آزادی، داشتن زندگی های شخصی نابسامان باشد. اینکه پدر ملتی باشی افتخار بزرگی است، ولی اینکه پدر خانواده ای باشی لذت بزرگتری است.

( از کتاب راه دشوار آزادی)

 

در زندان

 

 

مردی که آزادی مرد دیگری را از او می گیرد خودش زندانی نفرت است. او پشت میله های تعصب و ذهنیت کوچک خودش گیر افتاده است. ستمدیده و ستمگر هر دو انسانیت شان چپاول شده است.

 

در روز دریافت جایزه صلح نوبل در سال ۱۹۳۳ (با رئیس جمهوری وقت آفریقای جنوبی)

 

 

ارزش جایزه مشترک مان باید با صلحی که میان ما حاکم شده سنجیده شود. انسانیتی که سیاه و سفید را با هم پیوند می دهد و به یک نژاد انسانی مشترک تبدیل می کند و همه مثل فرزندان بهشتی در کنار هم زندگی خواهیم کرد.

 

ولی هنوز هستند کسانی در کشور ما که به اشتباه، عقیده دارند می توانند با چنگ انداختن به عقاید کهنه به عدالت برسند. تجربه ثابت کرده که تکرار گذشته جز بدبختی چیزی به دنبال نخواهد داشت.

 

امیدوار باقی می مانیم که آن عده هم با دلایل کافی قانع شوند که تاریخ را نمی توان انکار کرد و جامعه نو نمی تواند با یادآوری گذشته پر از نفرت ساخته شود. هر قدر هم قالب خوب و فریبنده و تازه ای به خود گرفته باشد.

 

در سخنرانی مراسم تحلیف ریاست جمهوری، دهم مه سال ۱۹۹۴

 

 

ما برای ساختن جامعه ای به توافق رسیده ایم که همه مردم آفریقایی جنوبی، سیاه وسفید بتوانند با گردنی افراشته راه بروند بدون ترس در قلب هایشان، با اطمینان به احترام انسانی. رنگین کمانی از ملتی که در صلح با خود و با جهان به سر می برد.

 

هرگز، هرگز و هرگز این زمین زیبا دوباره شاهد ظلم یکی بر دیگری نخواهد بود. خورشید بر هیچ دستاوردی با شکوه تر از این نتابیده است. بگذار آزادی سلطنت کند. خدا شما را حفظ کند.

 

سخنرانی در کنفرانس بین المللی ایدز در دوربان سال ۲۰۰۰

 

 

در مواجه با یک خطر بزرگ ویروس اچ آی وی ایدز، ما باید بر اختلاف هایمان غلبه کنیم و تلاش هایمان را با هم یکی کنیم تا مردم خودمان را حفظ کنیم. تاریخ به سختی با ما قضاوت خواهد کرد اگر ما نتوانیم همین حالا نتوانیم این کار را بکنیم.

 

بگذارید دو پهلو حرف نزنیم. یک تراژدی با ابعاد غیر قابل باور در آفریقا در حال گسترش است. ایدز امروز در آفریقا در مقایسه با همه جنگ ها، خشکسالی ها و سیل ها و بیماری های مرگباری مثل مالاریا بیشتر قربانی می گیرد. خانواده ها و جامعه را ویران می کند. به سیستم بهداشتی ما فشار وارد می کند و مدرسه ها را از بچه ها و معلم ها خالی می کند.

 

ایدز به طور قطع یک مصیبت است، و به طور موثری پیشرفت هایی را که در دهه های گذشته به دست آمده، از بین خواهد برد و آینده را خراب خواهد کرد. باید به سرعت کاری کرد.

 

پیام به کنسرت لایو ایت در ادینبورگ بریتانیا در ژوئیه سال ۲۰۰۵

 

 

فقر عظیم و نابرابری های زشت تازیانه های وحشتناک زمانه ما هستند. بخش مهمی از آینده مشترک ما به تصمیم ها و برنامه های رهبران امروز وابسته است. آنها یک فرصت تاریخی دارند برای اینکه دروازه های امید و امکانات را برای آینده ای بهتری برای همه بگشایند.

 

زمانی این شانس به نسلی روی می آورد که بزرگ باشد. شما آن نسل بزرگوار باشید. اجازه دهید بزرگواری تان شکوفا شود. البته که این کار آسانی نخواهد بود. ولی اگر اینکار را نکنید جرمی علیه انسانیت خواهد بود. علیه آن چیزی که می خواهم همه بشریت علیه اش به پا خیزند.

 

انتقاد علنی از رابرت موگابه رئیس جمهوری زیمباوه؛ در سخنرانی برای نود سالگی اش در لندن

 

 

ما با اندوه شاهد ادامه تراژدی در دارفور هستیم. در کشور خود، خشونت علیه آفریقایی های خودمان را می بینیم و اشتباهات تاسف آور رهبری در کشور همسایه مان، زیمباوه.

 

در مراسم افتتاحیه جام جهانی سال ۲۰۱۰

 

 

مردم آفریقا درس صبر و بردباری را در نبرد طولانی شان برای آزادی آموخته اند. شاید این جایزه فیفا نشان آن باشد که انتظار طولانی برای آوردنش به خاک آفریقا ارزش این همه انتظار را داشت.

 

درباره قدیس بودن

 

 

موضوعی که به شدت من را در زندان نگران می کرد تصویری بود که جهان بیرون از من ساخته بود. آنها من را یک قدیس می دانستند.

 

من هیچ وقت قدیس نبوده ام. حتی بر پایه تعریف یک قدیس زمینی، باید بگویم من گناهکاری هستم که برای عاری شدن از گناهانم بارها و بارها تلاش می کنم.

(از کتاب گفتگو با خودم)

 

 

101

 

 

0 نظر
کلیدواژه ها:
خبرهای داغ
نمایش نظرات
شما در حال پاسخگویی به نظر زیر می باشید:

نام کامل:
ایمیل:
نظر شما:
نظر متنی
نام کامل:
ایمیل:
نظر شما:
ارسال
آخرین اخبار جام
آر اس اس ادامه
پایگاه خبری تحلیلی جام نیوز

ارتباط با ما درباره ما ارسال مطلب RSS نسخه متنی آرشیو
آخرین خبر
Top