خبرخوان جام نیوز
|
چهارشنبه ۳۰ مرداد ۱۳۹۸ الأربعاء ١٩ ذو الحجّة ١٤٤٠ Wednesday, August 21, 2019
کد خبر: 727318
نظرات: 0
تاریخ مخابره : ۱۳۹۵/۰۷/۲۷ - ۱۰:۱۹
طراحی آمریکا برای لوزان و پشت پرده مخالفت ایران
وزرای خارجه قدرت‌های جهانی و منطقه در لوزان درباره بحران سوریه گردهم آمدند؛ این دیدار پس از آن صورت گرفت که ارتش سوریه و متحدانش، در پی بدعهدی آمریکا به آخرین توافق خود، حملات خود را برای بازپس‌گیری مناطق باقی مانده در کنترل گروه‌های مسلح تشدید کرد‌.
س طراحی آمریکا برای لوزان و پشت پرده مخالفت ایران
به این مطلب امتیاز دهید
0% 0% بازدید

به گزارش سرویس سیاسی جام نیـوز، پایگاه خبری تحلیلی «الوقت» در گزارشی با اشاره به مذاکرات اخیر 9 کشور ایران، روسیه، عراق، مصر، آمریکا، ترکیه، عربستان سعودی، قطر و اردن درباره سوریه نوشت: وزرای خارجه قدرت‌های جهانی و منطقه روز شنبه در لوزان سوئیس درباره بحران سوریه گردهم آمدند؛ این دیدار پس از آن صورت گرفت که ارتش سوریه و متحدانش، در پی بدعهدی آمریکا به آخرین توافق خود، حملات خود را برای بازپس‌گیری مناطق باقی مانده در کنترل گروه‌های مسلح تحت حمایت غرب تشدید کرد‌ه‌ و موفق شده‌اند تروریست‌ها را به صورت قابل توجهی به عقب برانند. حالا تهران و مسکو 2 متحد کلیدی دمشق تصمیم گرفته‌اند این بار بدون توقف حملات و به صورت موازی به مذاکرات سیاسی در لوزان فرصت دهند؛ هرچند مقامات ایرانی و روسی نسبت به موفقیت‌آمیز بودن این دور از مذاکرات ابراز بدبینی کرده‌ بودند. موضع روس‌ها مانع حضور انگلیس و فرانسه در مذاکرات شد. مذاکرات روز شنبه پس از آن صورت گرفت که گفت‌و‌گوهای قبلی ویژه مذاکرات دو جانبه واشنگتن و مسکو با شکست مواجه شدند.



طراحی مقدماتی آمریکا برای لوزان چه بود؟

 

همزمان سعدا... زارعی از تحلیلگران ارشد مسائل منطقه، در یادداشتی با عنوان «دست برتر ایران در لوزان» در روزنامه کیهان، نوشت: «آمریکا درصدد بود مذاکرات لوزان را با هدف اعمال فشار بر جبهه مقاومت تنظیم کند و بر این اساس مدل 5+2 و داوری «دمیستورا» نماینده دبیرکل سازمان ملل، یعنی شکل‌دهی به اکثریت آرا حول محور خود، کار را به نفع تروریست‌ها تمام کند. در این میان چند هدف محوری وجود داشت؛ هدف اول شکستن حلقه محاصره تروریست‌هایی که در شرق حلب به دام ارتش سوریه افتاده‌اند، هدف دوم توقف عملیات نظامی روسیه، ایران و حزب‌ا... و به عبارتی حذف پشتیبانان عملیاتی کشور سوریه به منظور تغییر موازنه نظامی به نفع تروریست‌ها و هدف سوم ایجاد یک همگرایی جدید عملیاتی میان ترکیه، عربستان، اردن و قطر به نفع تروریست‌ها بود.» در ادامه این یادداشت تصریح شده است: «وقتی مشخص شد که یک طرف میز آمریکا، ترکیه، عربستان، اردن و قطر و طرف دیگر میز روسیه و ایران است، جمهوری اسلامی اعلام کرد که در این مذاکرات شرکت نمی‌کند. کاملاً واضح بود که عدم شرکت ایران، عدم شرکت روسیه را هم در پی داشت و این عملاً مذاکرات لوزان را به دید و بازدید فامیلی تبدیل می‌کرد. آمریکا ناچار شد به تغییر ترکیب تن دهد. ایران اعلام کرد به شرطی در مذاکرات شرکت می‌کند که عراق و مصر هم در آن شرکت داشته باشند این پیغام توسط نماینده روسیه به طرف آمریکایی منتقل شد و مورد پذیرش قرار گرفت. در واقع ایران در همین گام اول نشان داد که تعیین کننده شرایط و شیوه مذاکره است.»

 

زارعی تاکید کرده است: «تن دادن آمریکایی‌ها به مذاکراتی که نتیجه آن از پیش معلوم بود، نشان از دست‌های خالی آمریکا دارد. تن دادن آمریکا به شرط ایران مبنی بر شرکت مصر و عراق در مذاکرات یک شکست بزرگ برای آمریکا و عربستان به حساب می‌آید در واقع در مذاکرات لوزان، آمریکا تغییر اساسی در میز سوریه را پذیرفت. حضور مصر و عراق مانع شکل یافتن اکثریت و اقلیت بین المللی و منطقه‌ای گردید با توجه به موضع خنثای اردن در مورد سوریه، 4-4 لوزان نشان داد که نه آمریکا می‌تواند از موضع جامعه جهانی حرف بزند و نه عربستان قادر است از جانب اعراب و اتحادیه عرب درباره سوریه سخن بگوید...آمریکایی‌ها در مذاکرات لوزان نتوانستند هیچ متنی را به تصویب برسانند و این در حالی است که پیش از این نیز به دلیل مخالفت روسیه و چین نتوانسته بودند در شورای امنیت سازمان ملل مصوبه‌ای علیه سوریه به تصویب برسانند. در واقع لوزان نشان داد که آمریکا و عوامل آن در یک بن‌بست عجیب قرار دارند و این برای اوباما که می‌خواهد در پایان دوره ریاست‌جمهوری خود، یک موفقیت را به نام خود ثبت نماید، بسیار دشوار و تلخ است.»

 

درس مذاکراتی رهبر انقلاب به دستگاه سیاست خارجی به روایت زارعی

 

در این یادداشت تاکید شده است: «پذیرش شرط ایران از سوی آمریکا که ابتکار مهم رهبر معظم انقلاب به حساب می‌آید، تجربه و درس خوبی برای دستگاه سیاست خارجی ایران است. پیش از این بعضی از مقامات کشور می‌گفتند آمریکا و روسیه مشغول مدیریت پرونده سیاسی سوریه هستند و آنچه از این مذاکرات پدید می‌آید جا ماندن ایران است. منع رهبر معظم از شرکت در مذاکراتی که توازن در آن برقرار نیست، بعضی‌ها را دلخور کرد ولی پذیرش بعدی آمریکا و تغییر چینش مذاکرات مطابق نظر ایران باید به این مقامات یادآوری کرده باشد که اگر ما روی مواضع خود بایستیم قدرت‌های بزرگ قادر به تصمیم‌گیری برای جبهه مقاومت نخواهند بود.»

 

ایران در این میان مصر را به دلیل مواضع اصولی که درباره سوریه گرفته بود، شریک مذاکرات کرد و در واقع باب جدیدی از تحولات دیپلماتیک را به نفع سوریه گشود. مواضع دولت مصر و نظامیان آن درباره سوریه و مواجهه دولت آن با تکفیری‌ها خواه‌ناخواه مصر را از یک سو به جبهه مقاومت و از سویی دیگر به روسیه نزدیک می‌کند و به همین اندازه مصر را از آمریکا، رژیم صهیونیستی و عربستان دور می‌کند. این تحول البته عمده نخواهد بود ولی آغاز یک زاویه مهم به حساب می‌آید. پیش از این ژنرال السیسی با رکب زدن به رژیم سعودی- درباره دو جزیره صنافیر و تیران - نشان داد که اعتمادی به عربستان ندارد. حالا حضور مصر در پرونده سوریه که در پی یک طرح ایرانی صورت می‌گیرد، زنگ خطر را نه فقط برای اینکه مصر به آرامی تغییر جهت می‌دهد بلکه برای آنکه عمق بازی ایران به گونه‌ای است که لااقل شش کشور عمده عربی شامل مصر، عراق، سوریه، لبنان، یمن و عمان را در خود جای داده برای غرب به صدا درآورده است. این موضوع به معنای پایان بازی مشترک آمریکا، عربستان و ترکیه در منطقه است از این رو «النهار» روز شنبه در یادداشت خود به تلخی نوشت: «از آنجا که حرف آخر را در حلب، عرصه میدانی خواهد زد، بنابراین حرف آخر در لوزان نیز توسط وزرای خارجه ایران و روسیه زده خواهد شد و هرگونه آتش‌بس منوط به در نظر گرفتن شروط آنان خواهد بود که یکی از مهمترین‌ آنها باقی ماندن بشار اسد در مسند قدرت و هموار کردن حضور وی در انتخابات آتی ریاست‌جمهوری است.»

 

خراسان

 

202

کلیدواژه ها:
آخرین اخبار جام
آر اس اس ادامه
پایگاه خبری تحلیلی جام نیوز
ارتباط با ما درباره ما ارسال مطلب RSS نسخه متنی آرشیو
آخرین خبر
Top