خبرخوان جام نیوز
|
جمعه ۱ تیر ۱۳۹۷ الجمعة ٨ شوّال ١٤٣٩ Friday, June 22, 2018
 
کد خبر: 819595
نظرات: 0
تاریخ مخابره : ۱۳۹۶/۰۵/۲۲ - ۱۴:۵۲
یادداشت تحلیلی؛
آرایش احزاب شیعه برای ورود به انتخابات پارلمانی عراق
هرچه در رسانه‌ها درباره ائتلاف‌های جدید گفته می‌شود، تا اینجا بخشی از یک پروپاگانداست که قسمت بزرگی از آن در مدار تمایلات بازیگران منطقه‌ای می‌چرخد.
مقتدی صدر حیدر العبادی عمار حکیم ابراهیم جعفری آرایش احزاب شیعه برای ورود به انتخابات پارلمانی عراق
به این مطلب امتیاز دهید
100% 0% بازدید

به گزارش سرویس بین‌الملل جام نیـوز، با اینکه هشت ماه به انتخابات پارلمانی در عراق مانده و قانون انتخابات هنوز در کش و قوس مخالفان و موافقان پارلمانی است، تحرکات گسترده‌ای در احزاب و گروه‌های سیاسی از هم‌اکنون آغاز شده است.

 

کردها به‌دلیل آنکه درگیر موضوع همه‌پرسی استقلال هستند، کمتر از سنی‌ها و شیعیان درگیر فضای انتخابات و جبهه‌بندی‌ها شده‌اند.

اما در میان شیعیان -مانند اهل سنت- فضای حاکم بر ائتلاف‌های احتمالی و شکل ورود احزاب به این انتخابات همچنان غبارآلود است.

 

تحولات سریع سیاسی در جریان‌های شیعی و اظهارنظرهای گوناگون و متناقض که بسیاری از آن‌ها از سوی رسانه‌های وابسته به احزاب مخالف یا رقیب منتشر می‌شود و انکار یا سکوت رهبران احزاب، غبار این فضا را بیشتر کرده است.

 

دیدار سال گذشته مقتدی صدر و ایاد علاوی و اعلام توافق احتمالی این دو گروه برای ائتلاف و حضور مشترک در عرصه انتخابات، این خبر را می‌داد که باید شاهد بر هم خوردن ائتلاف‌های موجود و سنتی در جریان‌های شیعه باشیم.

 

سخن از ائتلاف‌های سه‌گانه میان حکیم، صدر و علاوی کم و بیش از همان زمان نیز در فضای سیاسی و رسانه‌ای عراق مطرح شده بود.

اما جدایی عمار حکیم از مجلس اعلای اسلامی عراق و تشکیل جریان ملی حکمت، سفر مقتدی صدر به عربستان سعودی، به‌همراه انتشار اخباری مبنی بر دعوت از حکیم و علاوی برای سفر به ریاض، گمانه‌زنی‌ها برای تشکیل ائتلافی سه یا چهارگانه را که مورد تأیید ریاض و آمریکاست تقویت کرد؛ ائتلافی که درست در نقطه مقابل جریان نوری مالکی (معاون رئیس‌جمهور) و حشدالشعبی قرار می‌گیرد.

 

جریان صدر با آنکه از سال گذشته با الوطنیة (علاوی) دیدارهایی برای همکاری مشترک داشته، اما تا این لحظه اصول این همکاری و مبنای آن در حد ابتدایی و اولیه بوده و وارد مراحل جدی نشده است.

نزدیکی علاوی به عربستان و سفر اخیر صدر به این کشور و سخن از تلاش سعودی‌ها برای نزدیکی برخی جریان‌های شیعی به یکدیگر، گمانه‌ها درباره امکان تشکیل ائتلاف میان دو جریان را بیشتر کرده است.

 

اینکه آیا جریان اسلام‌گرای صدر و جریان سکولار و نزدیک به آمریکای علاوی خواهند توانست زیر یک سقف گرد هم آیند؟ یک پرسش جدی است.

آیا خصومت مشترک این دو با مالکی می‌تواند عاملی برای به نتیجه رسیدن ائتلاف باشد؟

 

علاوه بر این‌ها، ائتلاف احتمالی سه‌گانه العبادی، حکیم و صدر نیز قطعی به‌نظر نمی‌رسد.

رسانه‌ها و برخی افراد از تصمیم العبادی برای تکرار سناریوی جدایی حکیم از مجلس اعلا و کناره‌گیری سلیم الجبوری از حزب اسلامی، برای انشقاق از حزب الدعوه و ائتلاف دولت قانون و حضور مستقل در انتخابات خبر می‌دهند. العبادی تاکنون این موضوع را انکار کرده است.

 

اختلافات مالکی و العبادی دلیل تلاش‌های احتمالی العبادی برای جدایی از دولت قانون ذکر شده است، اما منابع نزدیک به حزب الدعوه خبر انشقاق را رد می‌کنند و می‌گویند این حزب برای جلوگیری از جدایی داخلی و تضعیف نشدن جریان شیعی، با شکل کنونی وارد انتخابات خواهد شد و مالکی با نخست وزیری العبادی موافقت خواهد کرد.

 

به‌نظر می‌رسد اینکه العبادی چقدر به دوره دوم نخست وزیری خود و جایگاهش در حزب الدعوه اطمینان داشته باشد، عامل تعیین‌کننده‌ای در ماندن او در دولت قانون خواهد بود.

چنان‌چه این نظر را بپذیریم، عملا العبادی از ائتلاف سه‌گانه مزبور حذف خواهد شد و انتظار تشکیل ائتلاف شیعی جدی را باید محصور در حکیم و صدر دانست؛ ائتلافی که به‌خوبی می‌داند اکنون با اضافه نشدن العبادی به این دوضلعی، کار سختی را در برابر رقیب پیش رو دارد.

این رقیب یک برگ برنده قوی دارد و آن حشدالشعبی است.

 

تا اینجای کار به‌نظر می‌رسد حشدالشعبی با فهرستی جداگانه وارد انتخابات شود و البته احتمال ائتلاف نهایی با دولت قانون نیز بالاست.

ترکیب حشد، مالکی و العبادی می‌تواند این جریان را به باثبات‌ترین ائتلاف انتخاباتی در جریان شیعه تبدیل کند. هرچند پروپاگاندای تبلیغاتی جریان‌های داخلی عراق و منطقه‌ای تلاش می‌کنند چنین جلوه دهند که عربستان سعودی می‌تواند عاملی برای کنار هم قرار دادن حکیم، علاوی، صدر و العبادی باشد؛ اما در توانایی سعودی‌ها و حتی آمریکایی‌ها برای کنار هم قرار دادن این افراد -به‌ویژه وارد کردن حکیم و العبادی به جریانی که مورد حمایت ریاض یا واشنگتن باشد- جای تردید است.

حکیم با وجود جدایی از مجلس اعلا و العبادی با توجه به حمایت آمریکا از وی، بعید است ارکان ائتلافی بشوند که در نقطه مقابل جمهوری اسلامی ایران قرار بگیرد.

 

البته این به آن معنا نیست که این افراد در مدار تمایل تهران در عراق حرکت می‌کنند. توجهات سیاسی این دو شخصیت سیاسی و تمایل واقعی آن‌ها برای ایفای نقش "مستقل" روشن است، اما حضور در جریان و ائتلافی که عملا مورد حمایت سعودی و آمریکا باشد در شرایط فعلی عملی به‌نظر نمی‌آید.

 

به‌هرجهت هرچه در رسانه‌ها درباره ائتلاف‌های جدید گفته می‌شود، تا اینجا بخشی از یک پروپاگانداست که قسمت بزرگی از آن در مدار تمایلات بازیگران منطقه‌ای می‌چرخد.

 

سیدرضا قزوینی/ روزنامه خراسان

 

0 نظر
کلیدواژه ها:
نمایش نظرات
شما در حال پاسخگویی به نظر زیر می باشید:

نام کامل:
ایمیل:
نظر شما:
نظر متنی
نام کامل:
ایمیل:
نظر شما:
ارسال
آخرین اخبار جام
آر اس اس ادامه
داغ شده های سرویس
آر اس اس ادامه
آخرین خبر
Top