خبرخوان جام نیوز
|
شنبه ۳۰ دی ۱۳۹۶ السبت ٣ جمادى الأولى ١٤٣٩ Saturday, January 20, 2018
 
کد خبر: 856167
نظرات: 0
تاریخ مخابره : ۱۳۹۶/۰۹/۲۳ - ۰۱:۴۷
در جلسه درس خارج فقه؛
آیت‌الله سیفی‌مازندرانی: سوپرانقلابی‌ها «امربمعروف و نهی‌ازمنکر» را تعطیل کردند
«این سخن واهی و بی اساس، هنوز پس از گذشت حدود چهل سال از انقلاب از سوی عده ای شنیده می‌شود که جامعه آمادگی برای امر بمعروف و نهی از منکر ندارد.»
آیت الله سیفی مازندرانی آیت‌الله سیفی‌مازندرانی: سوپرانقلابی‌ها «امربمعروف و نهی‌ازمنکر» را تعطیل کردند
به این مطلب امتیاز دهید
100% 0% بازدید

به گزارش جام نیوز، آیت الله سیفی مازندرانی مدرّس سطوح عالی حوزه علمیه قم مورخ ۲۲ آذرماه در جلسه درس خارج فقه خود با موضوع "امر به معروف و نهی از منکر" بیانات مهمی به شرح زیر ایراد کرد:

 

««...از اول انقلاب در زمانی که خود حضرت امام (ره) در قید حیات بودند تاکنون، برخی از خواص و مسئولین به اصطلاح روشنفکر، با تکیه بر مطلبی بی اساس، مانع از امر بمعروف و نهی از منکر میشدند. افراد مذکور در آن برهه میگفتند: مدتی جامعه ما طاغوت زده بوده است و از فهم بالایی برخوردار نیست فلذا آمادگی امر بمعروف و نهی از منکر را ندارد. وظیفه ما در این زمان تبلغ و تبیین احکام دین و روشن نمودن جامعه است تا زمانی که فکر جامعه به بلوغ قابل قبولی برسد، آنگاه است که میتوانیم امر بمعروف و نهی از منکر را عملی کنیم.

 

برخی از مسئولین، شب و روز در تریبون های جمعه و جماعات، فکر مذکور را ترویج و القا میکردند. آنها حتی در آن زمان از قوه قضائیه هم سلب جرئت کرده بودند بگونه ای که این قوه، با بسیاری از آمرین بمعروف و ناهیان از منکر برخورد میکرد.

 

بسیجی ها که در جبهه خون میدادند و هر روز شاهد جنازه های دوستان خویش بودند، وقتی به پشت جبهه می آمدند و میدیدند بسیاری از افراد، حکم خدا را زیر پا میگذارند و علنا معصیت الهی را مرتکب میشوند و تجاهر به فسق میکنند، طاقت نمی آوردند و با ایجاد تشکیلات اقدام به نهی از منکر می کردند؛ ولی دادگاه ها بشدت با آنها برخورد میکردند.

 

از آنجا که بنده در آن زمان، از مسئولین امر بمعروف و نهی از منکر بودم و خیلی از این افراد زیر نظر من کار میکردند بخوبی در جریان این برخوردها بوده ام و بارها دیدم که آمران و ناهیان محکوم میشدند به این صورت که به آنها گفته میشد به چه حقی متعرض آن شخص شدید؟! عجبا! بجای برخورد با کسیکه علنا در سطح جامعه مرتکب گناه میشد با آمر و ناهی برخورد صورت میگرفت.

 

متاسفانه همین فکر و خشت کج باعث گردید در حال حاضر این واجب الهی در سطح جامعه ریشه کن گردد تا حدی که کسی حتی جرأت امر و نهی لسانی نیز نداشته باشد. اوج فاجعه آنجاست که امروز کشف حجاب علنی هم در جامعه بعنوان منکر شناخته نمیشود، با اینکه به اجماع مسلمین، حجاب از ضروریات دین است.

 

جالب است که برخی از مسئولین در هنگام مواجهه و سخن گفتن با این خانمها، در صورت آنها زُل زده و به گفتگو با آنها می پردازند و هیچگونه نهی از منکری از آنها صورت نمیپذیرد.

 

آری! ریشه تمامی این اعمال، همان فکری است که در اوائل انقلاب از سوی برخی از معممین انقلابی پیشرو (و به اصطلاح انقلابی سوپر) القاء میگردید.

 

از طرفی حزب منحوس جبهه ملی مانع اجرای برخی از ضروریات دین از جمله قطع نمودن دست سارق و دزد شد که باعث شد مرحوم امام راحل (ره) و آیت الله گلپایگانی رسما حکم به ارتداد آنها دادند، و از سویی دیگر تفکر مزبور از زبان کسیکه در نماز جمعه سراسری سخن میگفت شنیده میشد و متأسفانه چنین اشخاصی صاحب نفوذ بودند.

 

این سخن واهی و بی اساس، هنوز و پس از گذشت حدود چهل سال از انقلاب، از سوی عده ای شنیده میشود که جامعه، آمادگی برای امر بمعروف و نهی از منکر ندارد.

 

در جواب از این تفکر شایع باید گفت: این سخن، خلاف اجماع تمامی فقهای ماست. هیچ یک از فقها برای امر بمعروف و نهی از منکر چنین شرطی قائل نشده است که باید ابتدا جامعه ساخته شود و سپس این واجی الهی عملی گردد. تبلیغ و تعلیم دین و پرورش مومنین وظیفه و رسالت اصلی انبیاء الهی بوده است[1] و نسبت به علما، فقها، وعاظ و سایر مومنین تا زمانی که ترس بر از بین رفتن اصل اسلام در میان نباشد مستحب است[2]، اما اینها دلیل نمیشود که بگوییم شرط امر بمعروف و نهی از منکر، آماده سازی جامعه است بلکه ما دو واجب علی حده داریم که یکی عمومی است و بقول مرحوم آقای خویی متوجه آحاد جامعه نیست و دیگری مربوط به آحاد جامعه میباشد. ادله تبلغ نمیتواند شرط امر بمعروف و نهی از منکر گردد یعنی آن ادله نمیگوید که تا زمانی که فرهنگ یک جامعه را بالا نبردید نمی توانید افراد این جامعه را امر بمعروف و نهی از منکر کنید. اطلاق دلیل امر بمعروف و نهی از منکر به ادله تبلغ، تقیید نخورده چرا که هر یک از این ادله، امر جداگانه ای را اثبات میکند و هیچگونه تنافی با یکدیگر ندارد. اطلاق و تقیید در جایی است که دلیلی مخالف دلیل دیگر باشد بنابراین اگر ادله تبلیغ میگفت مادامی که تبلیغ نکردید امر بمعروف و نهی از منکر واجب نیست در اینصورت ادله امر بمعروف و نهی از منکر تخصیص میخورد و حق با شما بود و حال انکه این ادله، چنین بیانی ندارد.»»

 

****

[1].« الَّذِينَ‏ يُبَلِّغُونَ‏ رِسالاتِ‏ اللَّهِ وَ يَخْشَوْنَهُ وَ لا يَخْشَوْنَ أَحَداً إِلَّا اللَّه»‏ - احزاب 39

    «وَ يُزَكِّيهِمْ‏ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَة» - آل عمران 164

[2]. «لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَ لِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ»: التوبة- 122

 

0 نظر
نمایش نظرات
شما در حال پاسخگویی به نظر زیر می باشید:

نام کامل:
ایمیل:
نظر شما:
نظر متنی
نام کامل:
ایمیل:
نظر شما:
ارسال
آخرین خبر
Top