خبرخوان جام نیوز
|
چهارشنبه ۲۱ آذر ۱۳۹۷ الأربعاء ٣ ربيع الثاني ١٤٤٠ Wednesday, December 12, 2018
 
کد خبر: 930925
نظرات: 0
تاریخ مخابره : ۱۳۹۷/۰۹/۱۲ - ۱۵:۰۰
بررسی خبرگزاری اسپوتنیک؛ از دی ایران تا آذر فرانسه
جورج سوروس در سال 2009 میلادی در مصاحبه‌ای شرط بندی کرده بود که نظام ایران ظرف یکسال سقوط خواهد کرد اما جمهوری اسلامی نه سال پس از صحبت آقای سوروس با اقتدار باقی مانده و در مقابل آمریکا گردن خم نکرده است.
ایران بررسی خبرگزاری اسپوتنیک؛ از دی ایران تا آذر فرانسه
به این مطلب امتیاز دهید
100% 0% بازدید

به گزارش جام نیوز به نقل از اسپوتنیک، خبرگزاری روسی اسپوتنیک در مقاله‌ای مقایسه بین اعتراضات مردمی فرانسه و اعتراضات دیماه سال گذشته ایران انجام داده است و نوع برخورد رسانه‌های غربی با این اعتراضات را بررسی کرده است. در این مقاله آمده است: «اخیرا شاهد تظاهرات متعدد در شهرهای فرانسه مخصوصا پاریس بوده‌ایم، تظاهراتی که با نام جلیقه زردها معروف شده و چند روزی است به خشونت و آسیب زدن به اموال عمومی نیز کشیده شده است. نا خود آگاه وقتی بحث جلیقه زردها مطرح می‌شود، انسان به یاد انقلاب نارنجی در اکراین وانقلاب ها و شورش های رنگین دیگر در کشورهای مختلف می افتد.

 

 

ادامه این مقاله را مشاهده می‌کنید:

 

انقلاب هایی که با نام آقای جورج سوروس یکی از شخصیت های ثروتمند معروف آمریکایی که عنوان پدر انقلاب های رنگین را یدک می کشد، گره خورده و در نهایت مشخص شد سازمان های اطلاعاتی و امنیتی ایالات متحده پشت آن بوده‌اند.

 

وجه مشترک این شورش ها و انقلاب ها نیز همه این است که تظاهر کنندگان بوسیله گروه های اجتماعی با هم ارتباط برقرار می کنند و معمولا نیز فقط در شرایطی رخ می دهد که رهبری بر خلاف منافع ایالات متحده فعالیت کند و یا حضور داشته باشد.

 

همان زمان که انقلاب نارنجی در اکراین روی داد نیز هدف سرنگونی ویکتور یانوکویچ که از سیاستمداران نزدیک به روسیه بود بود. وجه مشترک دیگر همه این تحرک ها خواسته های مالی و معیشتی مردمی است که توسط تظاهر کنندگان مورد سوء استفاده قرار می گیرد.

 

دقیقا مانند اتفاقاتی که دیماه سال گذشته در ایران رخ داد و برای مدتی همه انظار را به خود جلب کرد. این تظاهرات هم در ابتدا با شعارهای مطالبات معیشتی مردم شروع شد اما بعدها مشخص شد که برخی پشت پرده و با سوء استفاده از شبکه های اجتماعی تلاش دارند تجمع ها را از هدف اصلی خود دور کنند و به سمت و سوی براندازی و ایجاد ناهنجاری های اجتماعی بکشانند، که خوب مردم ایران زرنگ تر از آن بودند تا در چنین تله‌ای گیر کنند و مشاهده کردیم که همین که تظاهرات از مسیر خود خارج شد مردم به آنهایی که تلاش داشتند از آب گل آلود ماهی بگیرند پشت کردند.

 

همین ماجرا امروزه در فرانسه تکرار می شود ولی هنوز شک و تردید وجود دارد که آیا مردم فرانسه به تظاهر کنندگان پشت خواهند کرد یا نه. طبق آمار و ارقامی که کارشناسان رسانه ای ارائه می دهند، تظاهرات و تجمع ها به دلیل اینکه با هدف مطالبات معیشتی برگزار شده مورد حمایت بیش از 75% مردم فرانسه بود اما با انحراف این تحرک ها بسیاری از مردم از تجمع ها دوری می جویند. 

 

بسیاری باور دارند سازمان های امنیتی ایالات متحده پشت این ماجرا می باشند و به نوعی هدف چرخاندن گوش شریک فرانسوی خود هست، شریکی که تلاش دارد از زیر چتر تسلط ایالات متحده بر کشورش خارج شود و اخیرا پیشنهاد تشکیل ارتش مستقل اروپایی را داده است.

 

همه ناظرین هم باور دارند که این تحرک ها توسط تندروهای چپ گرا و راست گرا از هر دو طرف بوجود آمده و ادامه آن می تواند فرانسه را دچار ورود به درگیری های فرقه ای سیاسی وبازگشت به ملی گرایی افراطی کند. البته می توان گفت شدت تظاهرات و نوع آن در فرانسه به هیچ وجه با شدت تظاهرات و نوع آن [در اوکراین] قابل مقایسه نمی باشد اما نکته قابل تآمل در مورد نحوه پوشش خبری این تحرک ها می باشد.

 

حدود یکسال پیش وقتی که تجمعات معیشتی در ایران برگزار شده بسیاری از رسانه های غربی آن را با آب و تاب پوشش دادند و تحلیل همه مبنی بر این بود که این تظاهرات بر علیه نظام است و بسیاری باور داشتند به زودی نظام جمهوری اسلامی در ایران سقوط خواهد کرد، این رسانه ها به هیچ وجه روی مطالبات مردمی مانور ندادند و کافی بود تعدادی نفوذی شعارهایی بر علیه نظام مطرح کنند تا آن را بزرگ نمایی کنند.

 

این رسانه ها به هیچ وجه مسایلی مانند حمله به ارزاق عمومی و یا تخریب اموال عمومی و سرقت ها ویا حمله به پلیس را پوشش نمی دادند. اما در مورد ماجرای فرانسه اینها فقط به صورت گذرا آن را پوشش می دهند و بسیاری روی حمله تجمع کنندگان به اموال عمومی و سرقت مغازه ها و ارزاق مردم زوم می کنند.

 

همچنین مشاهده می کنیم که این رسانه ها در مورد برخورد پلیس با تظاهر کنندگان نیز بصورت گذرا عبور می کنند، البته اگر در مورد آن صحبت کنند در حالی که کوچکترین برخورد پلیس ایران با تظاهر کنندگان را در بوق و کرنا می‌کردند.

 

به هر حال این ماجرا نشان می دهد که صابون آمریکایی ها به تن همه کشورها می خورد حتی همپیمانانشان و کشورهای جهان از جمله اروپایی ها نباید تصور کنند چون همپیمان آمریکایی ها هستند پس از این ماجرا مستثنی می باشند.

 

آقای جورج سوروس در مصاحبه ای به تاریخ اسفند 1389 (سال 2009 میلادی) شرط بندی کرده بود که نظام در ایران ظرف حد اکثر یکسال سقوط خواهد کرد که ظاهرا مصاحبه کننده، آقای فرید زکریا، فراموش کرده تا سراغ آقای سوروس برود و برد شرطش را بگیرد چون جمهوری اسلامی نه سال پس از صحبت آقای سوروس با اقتدار باقی ماند و در مقابل ایالات متحده گردن خم نکرد ولی باید ببینیم دیگر کشورها نیز اینچنین اقتداری برای بقا دارند یا رهبرانشان در نهایت مجبور می شوند در مقابل آمریکا گردن خم کنند.

 

0 نظر
کلیدواژه ها:
نمایش نظرات
شما در حال پاسخگویی به نظر زیر می باشید:

نام کامل:
ایمیل:
نظر شما:
نظر متنی
نام کامل:
ایمیل:
نظر شما:
ارسال
آخرین اخبار جام
آر اس اس ادامه
پایگاه خبری تحلیلی جام نیوز

ارتباط با ما درباره ما ارسال مطلب RSS نسخه متنی آرشیو
آخرین خبر
Top