خبرخوان جام نیوز
|
سه شنبه ۱ مرداد ۱۳۹۸ الثلاثاء ٢٠ ذو القعدة ١٤٤٠ Tuesday, July 23, 2019
 
کد خبر: 953040
نظرات: 0
تاریخ مخابره : ۱۳۹۸/۰۴/۱۸ - ۱۹:۱۲
پایگاه آمریکایی: حق با ایران است؛ آمریکا در موقعیتی نیست که از ایران انتقاد کند
دونالد ترامپ با خروج از توافق هسته ای، دیگر قادر به انتقاد از برنامه هسته ای آخوندها نیست. آمریکا از نظر سیاسی، دیپلماتیک و قانونی در جای نادرست ایستاده و ایران در جای درست. ترامپ از طریق راهزنی همه را مجبور به همراهی با تحریم اقتصادی ایران کرده است.
ترامپ پایگاه آمریکایی: حق با ایران است؛ آمریکا در موقعیتی نیست که از ایران انتقاد کند
به این مطلب امتیاز دهید
0% 0% بازدید


به گزارش سرویس سیاسی جام نیـوز، پایگاه آمریکایی اسلیت در یادداشتی با اشاره به انتقادات رئیس جمهور آمریکا از ایران پس از خروج ترامپ از برجام، آمریکا را از نظر سیاسی، دیپلماتیک و قانونی در جایگاهی نمیداند که بتواند از ایران و مسایل مربوط به برنامه هسته ای آن انتقاد کند .

 

در ادامه متن ترجمه یادداشت پایگاه آمریکایی اسلیت را بخوانید:

 

نشانه‌ اندوه‌باری از ورشکستگی سیاست خارجی دولت ترامپ، این است که در مناقشه بر سر توافق هسته‌ای دوران اوباما با ایران، ایرانی‌ها در سوی درست ایستاده‌اند و ایالات متحده در سوی نادرست؛ چه از منظر سیاسی، چه دیپلماتیک و چه حتی قانونی. اولا و از همه روشن‌تر (هرچند که تعجب‌آور است که به ندرت در ابتدای اخبار به این موضوع اشاره می‌شود، البته اگر اصلا اشاره‌ای شود)، اینکه ایران اولین کشوری نبود که از مفاد این توافق تجاوز کرد.

 

در ماه می ۲۰۱۸، رئیس‌جمهور دونالد ترامپ فقط به این خاطر که این توافق را دوست نداشت، از آن خارج شد، آن هم با وجود این واقعیت که بازرسان بین المللی بارها و بارها تأیید کرده بودند که ایرانی‌ها به مفاد این توافق پایبند هستند. پس از آن، ترامپ نه تنها تحریم‌های اقتصادی را که با امضای توافق رفع شده بودند را احیا کرد، بلکه علیه هر کشوری هم که با ایران تجارت می‌کرد، حتی پنج قدرت (بریتانیا، فرانسه، روسیه، چین، آلمان به همراه اتحادیه) امضاکننده توافق، «تحریم ثانویه» وضع کرد.

 

ثانیا، ایران حتی با پاسخ (نسبتا با تأخیر) خود به خروج ترامپ هم این توافق را نقض نکرده است. بند ۳۶ برجام عنوان کرده است که اگر یکی از امضاکنندگان توافق معتقد باشد که طرف دیگری «به تعهدات خود پایبند نیست»، در آن صورت بعد از چند دیدار و رایزنی مشخص، «استدلالی برای توقف اجرای تعهدات خود» خواهد داشت. این پرونده آنقدر روشن است که بازنشده، مختومه می‌شود. ترامپ با خروج از توافق و بازاعمال تحریم‌ها، اعلام کرد که ایالات متحده دیگر به تعهداتش عمل نمی‌کند. کشورهای اروپایی هم به دلیل شمول تحریم‌های ثانویه، هرچند با بی‌میلی و با وجود تلاش برای اجتناب از این تحریم‌ها، عملکردی مشابه داشتند. بنابراین، ذیل بندهای این توافق، ایران دیگر الزامی برای پایبندی به تعهداتش ندارد.

 

ثالثا، ترامپ حتی پیش از خروج از توافق هم در حال نقض آن بود. از جولای سال ۲۰۱۷، یعنی در اولین حضورش در اجلاس گروه ۲۰، ترامپ سران کشورهای متحد را برای توقف تجارت با ایران تحت فشار قرار داد. این فشار، نقض مستقیم بند ۲۹ این توافق بود که عنوان می‌کند ایالات متحده و دیگر امضاکنندگان توافق «از هر سیاستی که مشخصا به دنبال اثرگذاری مستقیم یا غیرمستقیم بر عادی‌سازی تجارت و روابط اقتصادی با ایران و در تناقض با تعهدات [این کشورها] به عدم تضعیف اجرای موفق برجام باشد، اجتناب خواهند کرد.» حتی پیش از اجلاس گروه ۲۰، در همان آغاز ریاست‌جمهوری‌اش، تهدیدات مکرر ترامپ به خارج شدن از این توافق، نقض بند ۲۹ بود، چرا که شرکت‌های آمریکایی و اروپایی درباره مشارکت در «عادی‌سازی تجارت و روابط اقتصادی با ایران» به تردید افتاده بودند، زیرا نگران بودند که خروج ایالات متحده و احیای تحریم‌ها، آن‌ها را به توقف سرمایه‌گذاری وادار کند و سرمایه‌های آن‌ها را به باد دهد.

 

چهارم، اعمال تحریم‌های ثانویه علیه کشورهای دیگری که با ایران تجارت می‌کنند، نقض روح، و احتمالا متن، قانون بین الملل است. تنبیه کشورها یا شرکت‌های ناقض تحریم‌های اعمال‌شده توسط شورای امنیت سازمان ملل متحد، مجاز و حتی اقدامی صحیح است. اما برجام یک قطعنامه شورای امنیت (شماره ۲۲۳۱) است که در جولای سال ۲۰۱۵ به عنوان قانونی بین المللی تایید شد، یعنی همان زمانی که ایالات متحده و پنج کشور دیگر آن را به عنوان یک معامله چندجانبه با ایران به امضا رساندند. به بیان دیگر، ترامپ دارد از قدرت اقتصادی ایالات متحده (خصوصا، استیلای دلار بر بازار مالی جهان) برای وادار کردن متحدان خود به شکستن قانون بین المللی، استفاده می‌کند. این یعنی راهزنی، و اگر روزی روزگاری اروپایی‌ها یا چینی‌ها سلطه دلار را کنار زدند و واحد پولی خودشان را جایگزین کردند، تاریخ‌نگاران احتمالا تصمیم این کشورها برای این کار را به ناخرسندی آن‌ها از سیاست ترامپ در قبال ایران نسبت دهند.

 

پنجم، جالب است که ترامپ و تیم او با توصیف تخطی‌های ایران به عنوان یک تهدید امنیت ملی، دارند اذعان می‌کنند که امضا کردن این توافق (و حفظ آن)، یک آورده برای منافع ملی است. ترامپ مدت‌هاست که برجام را «بدترین معامله تاریخ» می‌خواند. اگر این ادعای او درست بود، در آن صورت تخطی ایران از این توافق، نباید تبعاتی می‌داشت. مگر بدتر از پایبندی به بدترین توافق تاریخ هم وجود دارد؟ لازم به یادآوری است که تیم سابق امنیت ملی ترامپ (جیمز متیس وزیر دفاع، رکس تیلرسون وزیر خارجه و اچ. آر. مک‌مستر مشاور امنیت ملی) همگی به او توصیه کرده بودند که به این توافق که یک سود خالص برای امنیت ایالات متحده است، پایبند بماند.

 

سران تمام کشورهای متحد و بسیاری از افسران نظامی و اطلاعاتی اسرائیل هم با وجود بی‌اعتمادی به ایران، توصیه‌ای مشابه داشتند. اقدامات تلافی‌جویانه ایران فعلا محدود است و تهران حتی اگر بخواهد با ساخت بمب و حتی تولید اورانیوم با غنای ۲۰ درصد فاصله دارد. به بیان دیگر، هنوز برای بازگرداندن ایران به انطباق با این توافق فرصت هست، اما ایالات متحده باید با این توافق منطبق شود. دو طرف برای عقب راندن طرف مقابل، بازی خطرناکی را آغاز کرده‌اند. کسی باید وارد عمل شده و این روند افزایشی تنش را متوقف کند.

 

کلیدواژه ها:
آخرین اخبار جام
آر اس اس ادامه
پایگاه خبری تحلیلی جام نیوز
ارتباط با ما درباره ما ارسال مطلب RSS نسخه متنی آرشیو
آخرین خبر
Top