خبرخوان جام نیوز
|
یکشنبه ۱۷ آذر ۱۳۹۸ الأحد ١٠ ربيع الثاني ١٤٤١ Sunday, December 8, 2019
کد خبر: 714884
نظرات: 1
تاریخ مخابره : ۱۳۹۵/۰۶/۱۸ - ۲۰:۴۸
گزارش تحلیلی؛
آیا کودتاچیان امریکایی موفق به فتح سنگر «مادورو» خواهند شد؟
وضعیت اضطراری در اقتصاد از ماه ژانویه آغاز شده است که شامل جیره‌بندی غذا و سایر کالاهای اساسی می‌شود. دلیل اصلی بحران اقتصادی این کشور، کاهش شدید قیمت نفت است.
نیکولاس مادورو آیا کودتاچیان امریکایی موفق به فتح سنگر «مادورو» خواهند شد؟
به این مطلب امتیاز دهید
100% 0% بازدید

به گزارش جام نیوز، پایگاه تحلیلی خبری مشرق در گزارشی نوشت:

 

در حالی که گروه های اپوزیسیون مورد حمایت آمریکا به خیابان‌های ونزوئلا آمده اند، تحلیل‌گران غربی اکنون به‌طور خاصی به توفیق مخالفان در سرنگونی حکومت "نیکولاس مادورو" به‌واسطه شرایط وخیم اقتصادی امید بسته‌اند.

این در حالی است که در روزهای اخیر، مادورو با دعوت از سفرای خارجی به محل وزارت خارجه این کشور، از کشف و خنثی‌سازی یک کودتا خبر داد. به گفته آقای مادورو، کودتاگران قصد داشتند دست به کشتار وسیعی بزنند.



روزنامه انگلیسی ایندیپندنت در مقاله‌ای با عنوان "ونزوئلا آمریکا را به طراحی کودتا متهم می‌کند، درحالی‌که واشنگتن سقوط قریب‌الوقوع را هشدار می‌دهد" آورده است: «رابطه ایالات متحده و ونزوئلا سال‌های زیادی است که دست‌کم رابطه‌ای مسموم است. در سال 2002 رئیس جمهور وقت، هوگو چاوز، برای زمان کوتاهی توسط مخالفان مورد حمایت آمریکا برکنار شد. واشنگتن همچنان به سرازیر کردن صدها هزار دلار به حساب منتقدان دولت ادامه می‌دهد؛ در حالی که آقای چاوز از تریبون سازمان ملل "جرج بوش" را با شیطان قیاس کرد. حالا رئیس جمهور نیکولاس مادورو، وضعیت اضطراری را در کشور برای 60 روز دیگر تمدید کرده است و واشنگتن را متهم می‌کند که علیه او توطئه کرده است. در عین حال دستگاه‌های اطلاعاتی آمریکا از فروپاشی قریب‌الوقوع دولت او خبر می‌دهند.»

 

وضعیت اضطراری در اقتصاد از ماه ژانویه آغاز شده است که شامل جیره‌بندی غذا و سایر کالاهای اساسی می‌شود. دلیل اصلی بحران اقتصادی این کشور، کاهش شدید قیمت نفت است. ناظران متذکر می‌شوند که آمریکا سابقه طولانی مداخله در سیاست ونزوئلا -مثل سایر نقاط آمریکای لاتین- دارد.

 

علاوه بر حمایت از کسانی که آقای چاوز را در سال 2002 موقتا برکنار کردند، دولت آمریکا صدها هزار دلار از طریق مؤسسه موسوم به "هدیه ملی برای دموکراسی" (NED) به مخالفان او می‌رساند. آیا آمریکا در حال خرابکاری اقتصادی در ونزوئلاست؟

 

با توجه به وضعیت اقتصادی که منجر به اعتراضات خیابانی شده و گویا مجموعه دیگری از تلاش‌های آمریکا برای تغییر رژیم در آمریکای لاتین است، سازمان سیا به‌جز تشدید تحریم‌های واشنگتن علیه کاراکاس و دست‌کاری جهانی قیمت نفت برای تحت فشار قرار دادن کشورهایی چون روسیه، ایران و ونزوئلا، از روش‌های مخفی دیگری هم برای خرابکاری اقتصادی در ونزوئلا استفاده می‌کند، که البته چندان هم دور از انتظار نبوده و نیست.

 

 

مقاله ABC News با عنوان "سیا به مداخله خود در شیلی اذعان کرد" چنین می‌گوید: «سیا برای اولین بار به مداخله عمیق خود در شیلی (سرنگونی دولت دکتر سالوادور آلنده) اذعان کرد؛ جایی که سیا با انواع عاملان کودتا، تبلیغات دروغ و ترورها سروکار داشت.»

 

در وب‌سایت خود سیا در گزارشی با عنوان بسیار ساده "فعالیت‌های سیا در شیلی" می‌خوانیم: «مطابق گزارش کمیته "چرچ/Church" (کمیته منتخب سنا برای بررسی عملیات‌های مخفی دولت آمریکا به ریاست سناتور فرانک چرچ در دهه 1970) رئیس جمهور نیکسون و مشاور امنیت ملی او (هنری کیسینجر) در دیدار با مدیر وقت سیا (ریچارد هِلمز) و دادستان کل (جان میچل) در 15 سپتامبر 1970، سیا را به سوی اقدام برای جلوگیری از به قدرت رسیدن آلنده هدایت کردند. طبق یادداشت‌های هلمز، آن دو (نیکسون و کیسینجر) نگران مخاطرات این کار هم نبودند. آن‌ها دستور اجرای چند مرحله را برای درآوردن جیغ اقتصاد شیلی صادر کردند.»

 

در واقع، سرنگون کردن دولت نیازمند «بهانه» است. ایجاد نارضایتی عمومی از اوضاع اقتصادی شاید معقول‌ترین روش برای آمریکایی‌هاست، به‌ویژه وقتی قرار است ادراک عمومی هدف عملیات پیچیده روانی قرار گیرد. ظاهرا در محاسبات سیا در براندازی دولت چپ‌گرای آلنده در شیلی، این عامل نقش کلیدی داشته است.

مداخله ایالات متحده در شیلی در ذات خود شبیه مداخلات این کشور در جای‌جای دنیا تا به همین امروز است. ادبیات هم مانند دهه 1970، همچنان حول این محورهاست: دفاع از دموکراسی، دفاع از حقوق بشر، دفاع از پیشرفت اقتصادی.

در واقعیت، ایالات متحده به دنبال محو دولت‌هایی است که بر سر راه منافع اقتصادی و ژئوپولیتیک آن مانع ایجاد می‌کند تا زمینه‌ساز دولت‌های متمایل به واشنگتن شود که دروازه‌های ورود آمریکا را به عرصه سیاست و اقتصاد خود بگشایند. همین حالا شاهد چنین سناریویی در برزیل و ونزوئلا هستیم. در حالی که سال گذشته این سناریو در آرژانتین و چند سال قبل‌تر در هندوراس انجام گرفت.

 

سالوادور آلنده

 

وقتی چنین رژیم‌هایی متمایل به آمریکا یا حتی دست‌نشانده آن روی کار بیایند، هراندازه هم که دیکتاتور، خشن و ناقض حقوق شهروندان باشند، هیچ‌گاه صدایی از واشنگتن برنخواهد خاست. برای مثال، بعد از سرنگونی و قتل سالوادور آلنده توسط مخالفان مورد حمایت امریکا در شیلی، ژنرال "آگوستو پینوشه" چنان دیکتاتوری‌ در این کشور ایجاد کرد که مسلمان نشنود و کافر نبیند!

پینوشه روش ناپدید کردن مخالفان سیاسی خود را در شیلی ابداع کرد. هزاران نفر از چپ‌گرایان و سایر مخالفان سیاسی دیکتاتور شیلی در طول دوران سیاه حکومت او توسط سرویس‌های مخفی ربوده و برای همیشه ناپدید شدند!

جالب است یادآور شویم که تیم آمریکایی که به دولت پینوشه مشاوره می‌دادند و اتاق فکر اقتصادی او محسوب می‌شدند، شماری از اساتید اقتصاد دانشگاه شیکاگو (مرتبط با سیا) بودند که به «مکتب شیکاگو» معروف شدند. شاخص‌ترین این چهره‌ها "میلتون فریدمن" برنده نوبل اقتصاد 1976 از بنیان‌گذاران مکتب «نئولیبرالیزم» و بت آکادمیک اقتصاددانان لیبرال کشورهای جهان سوم از جمله کشور خودمان بود.

 

هم‌اکنون نیز در بخش اقتصاد نشریات یک جریان سیاسی خاص، شاگردان مکتب فریدمن که سال‌ها در حساس‌ترین مشاغل اقتصادی دولتی کشورمان مشغول به کار بودند، مدت‌هاست که به تبلیغ آرای نئوکلاسیک فریدمن و سایر اعضای مکتب شیکاگو مشغول‌اند. گفتنی است که فریدمن علاوه بر رابطه کاری، روابط شخصی بسیار صمیمی هم با دیکتاتور شیلی داشت.

 

میلتون فریدمن

 

وضعیت ونزوئلا اما بسیار متفاوت با شیلی است. اگر تقابل ایدئولوژیک سالوادور آلنده‌ی سوسیالیست با اردوگاه سرمایه‌داری و رهبر آن آمریکا، عامل اصلی سرنگونی او شد، ونزوئلا نه دشمن ایدئولوژیک آمریکاست، نه حتی طبق تعاریف خود ایالات متحده و نهادهای تحت سلطه آن «ناقض حقوق بشر» محسوب می‌شود و نه تهدیدی برای امنیت ملی آمریکاست.

دولت مادورو تنها از این رو هدف قرار گرفته است که با ادامه سیاست آقای چاوز در ملی نگه داشتن شرکت‌های بزرگ کشور -یکی از آخرین سنگرها در آمریکای لاتین در برابر سلطه اقتصادی کمپانی‌های بزرگ آمریکایی در این منطقه- محسوب می‌شود.

 

با توجه به سوابق امریکا در این منطقه و نقاط دیگر دنیا، می‌توان تقریبا مطمئن بود که در صورت جایگزینی دولت مورد علاقه آمریکا با دولت چپ‌گرای مادورو، نه‌تنها شاهد پیشرفت اقتصادی این کشور نخواهیم بود، که با تثبیت سلطه ایالات متحده، این کشور عامدانه توسعه‌نیافته و غرق در مناقشات داخلی و منطقه‌ای نگه داشته خواهد شد تا منافع اقتصادی و ژئوپولیتیک ایالات متحده به بهترین وجه حفظ شود.

 

فارغ از هر نوع تئوری توطئه، تاریخ آمریکا و سیاست خارجی کنونی آن مؤید راهبرد سرنگونی دولت‌های قانونی در آمریکای لاتین و روی کار آوردن و حفظ دولت‌های ضعیف و فاسدِ گوش به فرمان این کشور است.

دولت ایالات متحده، آمریکای لاتین را حیاط خلوت خود می‌داند و برای بازیابی و تثبیت هژمونی خود بر آن از هیچ سیاستی روی‌گردان نیست.

 

مشاهده نظرات

انقلاب‌های امریکای جنوبی کار آمریکاست

پاسخ

۰

۰

شما در حال پاسخگویی به نظر زیر می باشید:

نام کامل:
ایمیل:
نظر شما:

مشاهده سایر نظرات

آخرین اخبار جام
آر اس اس ادامه
داغ شده های سرویس
آر اس اس ادامه
پایگاه خبری تحلیلی جام نیوز
ارتباط با ما درباره ما ارسال مطلب RSS نسخه متنی آرشیو
Top