خبرخوان جام نیوز
|
شنبه ۱۶ آذر ۱۳۹۸ السبت ٩ ربيع الثاني ١٤٤١ Saturday, December 7, 2019
کد خبر: 966250
نظرات: 0
تاریخ مخابره : ۱۳۹۸/۰۹/۱۲ - ۲۰:۵۰
ادامه گل به خودی‌های مقتدی صدر به شیعیان عراق
صدر روز 29 نوامبر گفته بود که نخست وزیر جدید باید کابینه خود را به دور از نظر احزاب و فراکسیونها و مولفه های طایفه ای، حزبی، قومی و گروهی و موارد مشابه تشکیل دهد.
ادامه گل به خودی زدن های مقتدی صدر به شیعیان عراق ادامه گل به خودی‌های مقتدی صدر به شیعیان عراق
به این مطلب امتیاز دهید
38.7% 61.3% بازدید

به گزارش جام نیوز، صالح محمد العراقی از نزدیکان مقتدی صدر رهبر جریان صدر عراق در صفحه خود در فیسبوک دیدگاهی غافلگیر کننده درباره نامزد پست نخست وزیری این کشور نوشت.

وی نوشت که شیاع "گستره" ای وجود ندارد جز ملت، هر چه گسترش یابد نور انقلابیون گسترش می یابد، "بحر" دریایی نیست مگر دریای ملت، پس ای فاسدان، فتنه به پا نکنید که عقلا آن را خاموش کرده اند.

منظور از شیاع و بحر همان محمد شیاع السودانی وزیر اسبق کار و امور اجتماعی و ابراهیم بحرالعلوم وزیر اسبق نفت عراق هستند که نام آنان به عنوان نامزدهای احتمالی نخست وزیری پس از استعفای عادل عبدالمهدی اعلام شده است.

موضع العراقی نشانه مخالفتش با نامزدی این اشخاص توصیف شده که مغایر با سخنان صدر است که خواستار آن شده بود که نامزد نخست وزیری از طریق همه پرسی و بدون دخالت احزاب و نمایندگان پارلمان انتخاب شود.

صدر روز 29 نوامبر گفته بود که نخست وزیر جدید باید کابینه خود را به دور از نظر احزاب و فراکسیونها و مولفه های طایفه ای، حزبی، قومی و گروهی و موارد مشابه تشکیل دهد.

وی با انتشار بیانیه ای افزود که هر کسی که در پارلمان با ما همسو است، نباید خود را درگیر تشکیل کابینه کند مگر با کسب تکلیف از مردم آنهم به طور مستقیم و با نظارت اشخاص مستقل که فاسد نباشند.

پارلمان عراق روز یکشنبه استعفای عبدالمهدی را بر اساس ماده 75 قانون اساسی این کشور پذیرفت.

با این اقدامات که می توان گل به خودی زدن به شیعیان تلقی کرد، شاید مقتدی صدر را بتوان با آن کشیش فرصت طلب فرانسوی و جماعت پیرو او را با قصاب های پاریس مقایسه کرد. همان طور که بورگینیون ها توانستند در سایه شورش قصاب ها اراده خود را بر پارلمان و مردم تحمیل کنند او نیز می خواهد به همان شیوه اراده خود را بر ملت عراق تحمیل کند.

در سال 1413 میلادی و در زمان سلطنت شارل ششم، ناتوانی پادشاه در اداره کشور فرانسه که به جنون ادواری مبتلا شده بود، کشور را به هرج و مرجی کشاند که به نارضایتی گسترده مردمی انجامید. از آن جا که هیئت حاکمه و درباریان در زیر لوای شاه مشغول به فساد و زیاده خواهی های خود بودند و توجهی به امور کشور نداشتند، کشور دچار هرج و مرج شد و قیام هایی در درون پادشاهی فرانسه آغاز شدند که زیان های بسیاری به دنبال داشتند.

این شورش ها که با جنگ های یکصد ساله فرانسه و انگلیس هم زمان بودند، آسیب های جدی به فرانسه وارد کردند. از جمله این شورش ها شورشی بود به رهبری "کابوش پوست کن" که به شورش "قصاب های پاریس" معروف است. این شورش یکی از تلخ ترین و وحشتناک ترین شورش های تاریخ فرانسه است. بورگینیون‌ها در رقابت با آرمانیاک‌ها برای اعمال نفوذ در دربار شارل ششم، به تحریک و حمایت شورش قصاب ها پرداختند و برای پیشبرد امور خود یک کشیک فرصت طلب را که نفوذی هم در درباره داشت با خود همراه کردند و در پاریس حمام خون به راه انداختند. آنها توانستند با خشونت خود یکسری اصلاحات مد نظر خود را اعمال و پارلمان را وادار کنند که در ماه مه ‌1413 یک سلسله اصلاحات اداری را تصویب کند. البته تفوق دوباره آرمانیاک‌ها از اجرای این اصلاحات ممانعت به عمل آورد و این شورش سرکوب شد. 

حالا بعد از 516 سال در عراق، مقتدی صدر، رهبر جریان صدر، در سایه نبود دولتی مقتدر و وجود اعتراضات سراسری علیه وضع موجود حاکم بر کشور، تلاش دارد به همان شیوه و با استفاده از اقشار فرودست و همچنین اجیر اراذل و اوباش در مناطق حاشیه نشین شهرها از فرصت استفاده کند و اراده خود را پیش ببرد و به پشتوانه آشوب و هرج و مرج در کشور، خود را به رهبر عراق جا بزند.

وی از احساسات مردمی و اعتراضات آنها علیه وضع موجود نهایت سوء استفاده را می کند، با کمک های مالی و اظهارات و پیام های عوام فریبانه اقشار فرودست را با خود همراه می کند و به سراسر عراق می فرستد، و با نفوذ به میان جمعیت معترض تلاش می کند اعتراض ها را منحرف کند، به درگیری های مسلحانه بکشاند و چنان آشوبی به پا کند که وحشت در شهرها حکمفرما شود.

نجف امروز را شاید بتوان با پاریس 1413 مقایسه کرد، پیروان مقتدی صدر با اعزام نیروهای خود از شهرهای دیگر و با حمله به بارگاه ها و حسینه های شهر و دادن پیام های تهدیدآمیز به بیوتات مراجع، فضای رعب و وحشت حاکم کرده اند تا زیر چتر این وحشت خواسته های خود را پیش ببرند و با گروه های رقیب تسویه حساب سیاسی کنند. مقتدی صدر حتی ابایی ندارد که برای رسیدن به اهدافش آیت الله سیستانی را تهدید کند یا افکار عمومی را علیه او بشوراند.

برای او هدف تنها بر تن کردن قبای رهبری بدون مسئولیت در عراق است. شاید مقتدی صدر را بتوان با آن کشیش فرصت طلب فرانسوی و جماعت پیرو او را با قصاب های پاریس مقایسه کرد. همان طور که بورگینیون ها توانستند در سایه شورش قصاب ها اراده خود را بر پارلمان و مردم تحمیل کنند او نیز می خواهد به همان شیوه اراده خود را بر ملت عراق تحمیل کند.

در این میان ابایی هم ندارد از میزبان خود (ایران) هزینه کند و از پیروانش بخواهد علیه ایران شعار دهند تا در فضای احساسی عراق خود را ملی گرا جا بزند. حتی آش را تا آنجا شور کند که به پیروانش چراغ سبز نشان دهد که به کنسولگری ایران یورش ببرند. در عراق برای کسی شکی باقی نمانده است که کسانی که به کنسولگری ایران در نجف اشرف یورش بردند همان کسانی هستند که در حال سوزاندن مراقد و حسینه ها هستند. آیا آرمانیاکی پیدا می شود جلوی زیاده خواهی های او را بگیرد؟

در همین حال یک منبع نزدیک به مقتدی صدر، رهبر جریان صدر عراق امروز (دوشنبه) گفت که صدر شهر قم را ترک کرده و به استان نجف رفته است.

این منبع در مصاحبه با بغداد الیوم گفت که پس از متشنج شدن اوضاع در استان نجف، مقتدی صدر شهر قم را ترک کرده و به نجف رفته است.

این منبع که نخواست نامش فاش شود، تصریح کرد که مقتدی صدر برای آرام کردن اوضاع در نجف، به این استان رفته است.

کلیدواژه ها:
خبرهای داغ
آخرین اخبار جام
آر اس اس ادامه
پایگاه خبری تحلیلی جام نیوز
ارتباط با ما درباره ما ارسال مطلب RSS نسخه متنی آرشیو
Top